Ezeltje strekje

 

Tijd voor vakantie. We  boekten een ‘ezelwandelvakantie’ in Niederrhein via SNP – natuurreizen 

We verbleven in de kleine boshoeve in Kessel.www.dekleineboshoeve.nl
Dit is een vakwerkhuis waarin 2 appartementen zijn ondergebracht. Er zijn kippen,ganzen, een geit, kalkoenen, schapen en natuurlijk ezels.
De kleine boshoeve wordt met veel liefde gerund door Frank en Kristina. Hun motto is minder is meer. Ik kan dit alleen maar onderschrijven.
Vrijdagnamiddag maakten we een korte wandeling. Maar ik kon haast niet wachten om kennis te maken met onze ezel. Om 20:00 u was het eindelijk zover. We maakten kennis met Napoleon, Nappy voor de vrienden. Frank gaf ons uitleg hoe we met een ezel moesten omgaan en hoe we hem moesten klaarmaken zodat hij onze bagage kon dragen.
Zatermorgen mochten we met hem op pad. We deden de kloosterroute, ongeveer 9 kilometer. In het begin maakten we ons wat zorgen want hoe zat het met de spreekwoordelijke koppigheid ?

Maar Nappy is zo’n schatje dat alles zo vlot verliep.

De rust die je ervaart als een ezel je wandelmaatje is, is geweldig.

Je moet zijn vertrouwen wel waard zijn anders staat hij stil.

Hij genoot van lekker gras en wij van onze picknick. Het tempo was heel rustig.

We waren ontzettend fier op hem.

De volgende dagen deden we nog verschillende wandelingen met hem. Deze keer moest hij niks dragen voor ons. Daar vonden we hem al veel te lief voor.
Het was allemaal veel te vlug gedaan. We brachten hem terug naar zijn ezelvriendinnetje Agripinna. Nog wat ezelsnoepjes, nog eens goed geborsteld en dan nog wat lekker hooi.
Het was voor ons een superleuke ervaring. Het liefst hadden we hem mee naar huis genomen.

Maar hij is gelukkig waar hij nu is. Bij Frank,Kristina en Agripinna.

We vertrokken ….. Nog een laatste blik op Nappy. Maar we waren de straat nog niet uit of we maakten al plannen om terug met hem gaan te wandelen.
En ja hoor… we reden terug en gingen weer met hem op stap. En weer overviel me dezelfde rust. Af en toe mocht hij grazen. Vooral het gras langs de rivier de Nier vond hij lekker. Na afloop kreeg hij ezelsnoepjes en een borstelbeurt. Ik gaf hem een dikke knuffel. Zalig gevoel zijn kopje tegen mijn voorhoofd. Ik wenste hem het allerbeste. Stiekem hoop ik dat het niet de laatste keer is dat we uit wandelen gaan met hem. Ik weet het … Emo worden over een ezeltje. Te gek, maar het was zo’n schatje.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s