Afbeelding

Weekendje Glamping in het Heuvelland

Inspiratie
Glamping
Wandelen
Den grooten oorlog

Ik ben altijd in voor een kampeervakantie en zeker als het met een beetje glamping gepaard gaat.

Deze keer trokken we naar het voor mij onbekende Heuvelland.

Inspiratie

Inspiratie was een boek dat ik kreeg voor mijn verjaardag. Het boek voor ontdekkingsreizigers in België van Kristien In-‘T-Ven. We kijken maar al te vaak over onze landsgrenzen heen maar ik wil hier meteen een pleidooi houden om ons eigen landje te ontdekken en te waarderen. Tijdens corona kon het niet anders en heb ik veel leuke plekjes ontdekt dus ik heb me voorgenomen dat België ook zijn plaatske verdient op mijn blog.

Glamping

En zo vertrokken we naar camping ecochique in Westouteren om daar te gaan glampen.

De tenten waar je in verblijft zijn reuze en bevatten tuinmeubelen, een houten terras en klein salon, heerlijke bedden, ijskastje en electriciteit. Het sanitair dat je kan gebruiken is privé. Je krijgt een sleutel zodat jij alleen toegang hebt. Er is een keuken die je kan gebruiken en die je deelt met andere gasten. Er is werkelijk aan alles gedacht : keukenmateriaal, kruiden, thee, koffie, een afwasmachine, een oven…

Het is duidelijk dat de eigenaars er voor gekozen hebben om de privacy van de kampeerders te waarborgen. De glamping tenten staan lekker ver uit elkaar.

Het weer zat reuze mee. Ik had een paar wandelingen uitgezet in het glooiende landschap. Maar het was zo tropisch warm dat de infinity zwemvijver onweerstaanbaar was.

De mogelijkheid om een ontbijt te bestellen lieten we niet aan ons voorbij gaan. Je kan dit ontbijt gaan afhalen vanaf 9 u. Je kan ervoor kiezen om het daar ter plaatse op te eten of om mee te nemen naar de glamping tent. Wij kozen voor het laatste. De tent was zo leuk en het was zo zalig daar zitten op dat terras. We bestelden een ontbijt voor 1 persoon dat ruim volstond voor 2 personen.

Wandelen

Ondanks de warmte besloten we toch te gaan wandelen. We besloten de tweebergen-wandeling te doen. Een dikke 7 kilometer stappen door een glooiend landschap. Over vlonders die – volgens mij – aan herstelling toe waren. Langs de Rodeberg en de vergane glorie van de Kosmos. Je loopt voorbij de gedachtenistuin voor vluchtelingen, momenteel een zeer actueel thema.

De wandeling was leuk maar even leuk was het daarna in de zwemvijver plonsen en afkoelen.

Het was een leuk tussendoor vakantie. Een aanrader om te wandelen en voor wie de kuiten wil trainen zijn er mooie fietsroutes.

Den Grooten oorlog

Maar er is zeker nog een andere troef die deze streek heeft en dat is een boeiend maar tragisch verleden. Je kan niet naast de oorlogsmonumenten zien. Voor wie hier interesse in heeft is dit ‘the place to be’. Vlak bij Ieper met zijn Menenpoort waar sinds 1928 elke dag the last post geblazen wordt. Het Flanders Field museum in Ieper zou volgens mij een verplichte uitstap moeten worden voor onze schoolkinderen. De oorlogskerkhoven grijpen bij de keel. Zo veel jonge mensen zijn hier gestorven. Om stil van te worden.

Ik ben nog niet uitgekeken op deze streek dus moet zeker nog eens terug

Afbeelding

7 wandelingen in de Kempen met 7 uitkijktorens

7 wandelingen, 7 uitkijktorens. Ontdek ze allemaal.

Inhoud

Toeristentoren in Herentals
De Stapper in de Kalmthoutse Heide
Uitkijktoren in Turnhouts Vennegebied
Uitkijken op een moeras in Arendonk
Stiltewandeling in de Liereman
De Klot in de Maatjes
Sas4-Toren in Dessel

De Toeristentoren op de Kempense Heuvelrug in Herentals

startpunt : Parking Kerkhof
Bosbergen
2200 Herentals
afstand : 6 km
terrein : overwegend onverharde paden
bewegwijzering : via knooppunten
info : klik hier

Wandelen in een landschap met duinen , heide en bossen. Ondertussen de oudste kruisweg van België ontdekken die je langs 7 kleine kappeltjes voert. Midden in het bos , op het hoogste punt van Herentals is ruim 50 jaar geleden de toeristentoren gebouwd.

Voor wie niet naar boven wil is het ook beneden leuk vertoeven. Gezellige zitbankjes, een enthousiaste accordionist die voor 1 euro een verzoeknummertje speelt, een drankje en een hapje.

klik op de foto’s om ze te vergroten

Inhoud

De Stapper in Grenspark Kalmthoutse Heide

startpunt : Kalmthoutse Heide
Toegangspoort de Vroente
Putsesteenweg 129
2920 Kalmthout
afstand : 7,5 km
terrein : overwegend onverharde paden
bewegwijzering : bordjes wandelpad DUIN
honden : niet toegelaten
info : klik hier

Het wandelpad Duin (7,5 km) leidt je door de mooiste plekjes van de Kalmthoutse Heide. Neem zeker je picknick mee om te genieten op een van de vele bankjes. Je viervoeter ga je echter moeten thuislaten want dit wandelpad loopt voor een stuk door een begrazingsgebied en daar zijn honden niet toegelaten.

Helemaal mooi wordt het als je de stapper opgaat. Deze uitkijktoren van 10 meter hoog biedt je een prachtig zicht op de omliggende omgeving.

Grenspark Kalmthoutse Heide mag zich officieel stiltegebied noemen. Genieten van de rust en de stilte, een stralend blauwe lucht en een toren met een prachtig uitzicht.

klik op de foto’s om ze te vergroten

Uitkijktoren in het Turnhoutse Vennengebied

startpunt : Bezoekerscentrum Klein Engeland
Klein Engeland 23
2300 Turnhout
afstand : 7,7 km
terrein : niet toegankelijk voor kinderwagens en rolstoelen
bewegwijzering : knooppunten
info : klik hier

Voor deze wandeling vertrokken we aan de Klein Engelandhoeve in Turnhout.

Het Turnhouts Vennengebied is een van de meest waardevolle vennen in Vlaanderen . Een aantal bedreigde diersoorten kan je hier terugvinden. Dat vogels zich hier thuisvoelen hebben we gezien en gehoord. Op een van de vennen waren ze talrijk aanwezig. Je kon ze al van ver horen. Ze doorkliefden vrolijk de lucht en voelden zich hier duidelijk goed en veilig. Het uitzicht op deze ven deed me echt denken aan de Camargue.

We beklommen de uitkijktoren en werden beloond met een mooi uitzicht.

En we liepen verloren. Een van de knooppuntpaaltjes was in de gracht beland. Dus dat hebben we gemist. Gelukkig hadden we Google Maps zodat we onze weg naar de auto toch terug vonden.

klik op de foto’s om ze te vergroten

Uitkijken op een moeras in Arendonk

startpunt : Knooppunt 47 (ligt tussen parking Deroissart en parking zwembad, vanaf parking Deroissart net over de Wamp)
2370 Arendonk
afstand : 9,1 km
terrein : niet toegankelijk voor kinderwagens en rolstoelen
bewegwijzering : knooppunten
info : klik hier

In Arendonk kan je kiezen uit 2 routes. Een route van 9,3 km of een route van 6,4 km. Beide routes komen voorbij de uitkijktoren. Alhoewel deze route een stuk door de bebouwde kom gaat is ze toch de moeite om te doen.

Je passeert het standbeeldje van de teljoorlekker, wat ook meteen de bijnaam is van de Arendonkenaars. Als het lekker is likten zij immers hun bord uit. Dit standbeeld ligt vlak bij de Torenmansmolen. Deze molen is een beschermd monument en uniek in Vlaanderen. Je kan deze ook bezoeken.

Het mooiste stuk van de wandeling is het Goorken. Oorspronkelijk was dit een open moeras waar de Wamp zich een weg door kronkelde. Maar door het rechtrekken en het uitdiepen van de Wamp werd het water sneller afgevoerd en droogde het moeras op. Het moeras werd ingenomen door bomen. Nu is men dit aan het herstellen. Het is de bedoeling dat het Goorken opnieuw een open moeras wordt zodat zeldzame dieren die in een moeras leven hier terug kunnen komen. Wat ik gezien heb was in elk geval prachtig en de moeite.

Meer informatie over deze wandeling vind je hier.

Klik op de foto’s om te vergroten.

Stiltewandeling in landschap de Liereman

startpunt : Bezoekerscentrum landschap De Liereman
Schuurhovenweg 43
2360 Oud – Turnhout
afstand : 13,6 km
terrein : zandwegen
bewegwijzering : knooppunten
info : klik hier

Hoe mooie is dat geformuleerd ‘WAAR STILTE EEN GELUID IS’. En dat was het ook op deze stiltewandeling.

Landschap de Lierenman , gelegen tussen Arendonk en Turnhout is niet alleen een prachtig natuurgebied maar ook een officieel erkend stiltegebied. Een stiltegebied wil niet zeggen dat er geen enkel geluid is maar wel dat de natuurlijke geluiden overheersen.

Deze prachtige wandeling van 13,6 km begint aan het bezoekerscentrum de Liereman, waar het leuk is om iets te drinken of te eten. Het pijpenstrootje , een biologisch notenkoekje nodigt uit om te proeven. En bierenliefhebbers zullen de Gageleer , een donkerblond biologisch streekbier , zeker waarderen.

Het is niet de gemakkelijkste wandeling. Het is een grotendeels onverhard traject en als je schoenen niet waterdicht zijn heb je prijs. Je wandelt over knuppelpaden, door moerassige grond, langs het kanaal Dessel – Schoten waar trouwens een leuke picknick tafel staat. We kwamen door een spookachtig stuk waar in 2020 een feel brand gewoed had. Berken die normaal een witte stam hebben en nu zwartgebakerd fotogeniek stonden te wezen. We liepen voorbij borden met volkwijsheden die we nog niet kenden.

En je komt natuurlijk ook voorbij een uitkijktoren met mooie uitzichten op de omgeving.

Klik op de foto’s om ze te vergroten.

Grensoverschrijdend wandelen in de Maatjes

Tijdens deze wandeling vroeg ik me heel de tijd af : Wie is Hanneke Wiewau ?? Echt veel wijzer ben ik niet geworden. Mijn internet zoektocht liep al gauw spaak. Duidelijker werd het er niet op.

Ik heb 2 verklaringen gevonden :

Hanneke Wiewou komt uit de Frankische taal. Hanne betekent haan en wiewouwen betekent fladderen. Dus eigenlijk fladderende haan.

Een andere verklaring is dat het de naam is van een investeerder in turfwinning. Die zou Hans Wierwolt heten wat verbasterd werd tot Hanneke Wiewau.

Echt weten doe ik het dus niet.

De wandeling zelf loopt een stukje door Nederland waar de kleuren van de knooppunten anders zijn dan in België. Tijdens deze wandeling is er bijna geen schaduw. Toen wij deze wandeling deden was het heel warm en we hadden te weinig drinken bij. Een les naar de toekomst. 6 kilometer stappen in volle zon zonder drinken kan best pittig zijn.

Het is geen stiltegebied waar we doorliepen maar met momenten stopten we gewoon om de stilte te horen.

De Maatjes is een uniek grensoverschrijdend natuurgebied waar zeldzame vogels hun broedplaats hebben. In Nederland wordt het Matjens genoemd.

Een beetje ongoocheld waren we dat de uitkijktoren ‘De Klot’ gesloten was. Het zou onveilig zijn om deze te beklimmen dus de trap was afgesloten. Wel leuk is de luisterpaal die aan de uitkijktoren staat. Blijven draaien aan het draaiwiel is de boodschap anders valt het interessante verhaal over turfwinning in deze streek stil. Een veenpaal aan het einde van het vlonderpad is 2,7 meter hoog. En dat is exact de hoeveelheid turf die hier afgegraven is..

klik op de foto’s om ze te vergroten

Sas4-toren in Dessel

wandeling : Merenpad
startpunt : Sint- Bernarduskerk
Sluis 155A
2400 Mol
afstand : 7 -16 – 22 – 24 km
bewegwijzering : witte bordjes met zwarte pijl
horeca : pannenkoekenboot
info : klik hier

Een unicum in Europa , een kanalenkruispunt. In Dessel kruisen 3 kanalen elkaar : Bocholt – Herentals, Dessel – Schoten en Dessel – Kwaadmechelen.

Om iedereen de kans te geven hier een goed zicht op te krijgen werd er op die plaats een uitkijktoren geplaatst : Sas4- Toren.

Deze toren is 37 meter hoog en telt 216 trappen. Onderaan de toren ligt een bezoekerscentrum waar je op een TV-scherm kan meegenieten van het uitzicht. Een mooie oplossing voor wie deze beklimming niet haalbaar vindt.

Als je boven op de toren staat voel je de zachte deinende beweging van de toren.

Je kan met de auto naar de toren rijden maar leuker is het om hier een wandeling aan te koppelen. Wij kozen het Merenpad en maakten een combinatie van de 7 km en de 16 km. De 7 km loopt niet via de toren dus even afwijken via de 16 km. Als bij al goed voor een 23 000 stappen.

Wie die 23000 stappen al meteen wil inruilen voor extra calorietjes kan terecht op de pannenkoekenboot.

klik op de foto’s om ze te vergroten

Afbeelding

Keiheuvelwandeling in Balen

startpunt : Recreatie- en natuurpark Keiheuvel
17de Esc. Licht Vliegwezenlaan 14
2490 Balen
Afstand : 11,6 km
Bewegwijzering : knooppunten
Terrein : grotendeels onverhard
info : klik hier

De Keiheuvelwandeling in Balen was wandeling van het jaar 2020. Dat kon niet anders dan de moeite zijn.

Je kan de wandeling indelen in 2 delen die totaal verschillend zijn.

Tijdens het eerste deel van de wandeling loop je door de Keiheuvel, een uniek landschap met zandvlakten en duingraslanden die je doen denken aan de zee. Je zou echt vergeten dat je hier midden in de Kempen aan het wandelen bent. De vergezichten zijn adembenemend mooi. Het zacht glooiend landschap blijft je verbazen.

Je loopt even langs het kanaal naar Beverlo, een geliefde plaats voor vissers.

Daarna begin je aan het 2de deel van de wandeling door een heel andere omgeving. Je loopt door de Most, een lager gelegen drassig gebied langs de Grote Nete.

Je combineert dus eigenlijk 2 verschillende wandelingen.. van afwisseling gesproken.

Na de wandeling is het leuk om even te gaan terrassen in Taverne de Kei. Hun terras grenst vlak aan het vliegveld Aeroclub Keiheuvel. En alhoewel ik het tijdens de wandeling op de Keiheuvel de geluiden van de overvliegende vliegtuigjes soms wel storend vond, kon ik er nu wel van genieten. Zweefvliegtuigjes werden de lucht ingetrokken en zweefden sierlijk in het rond. Mensen stapten enthousiast een helicopter in die -de zwaartekracht tartend – loodrecht de lucht in ging.

Klik op de foto’s om ze te vergroten.

Afbeelding

Wandelen voor iedereen

rollen door de bossen Vlaams Brabant

Staan we er soms wel eens bij stil dat wandelen niet voor iedereen even gemakkelijk is ? Ik alvast zelden of nooit. En juist daarom wil ik even stilstaan bij een knap initiatief dat genomen is door de toeristische dienst Vlaams – Brabant.

Lees verder “Wandelen voor iedereen”
Afbeelding

een stukje Afrika in Tervuren

Afrika Museum Tervuren

Een tip voor een druilerige dag : bezoek een leuk en boeiend museum en ga daarna lekker koffiedrinken en bijkletsen over al wat je gezien hebt in de museum bistro of een leuke taverne in de buurt.

Deze keer kozen we voor het AfrikaMuseum in Tervuren. Lang geleden toen ik nog djembé speelde heb ik daar zelfs opgetreden met de virtuose djembé leraar Babara Bangoura. Het was een onvergetelijke ervaring. Ik was behoorlijk onder de indruk van heel het gebeuren : djembé en afrikaanse dans. Een spectaculaire combinatie. Dat ik daar een deeltje mocht van zijn vond ik super.

Maar het museum zelf had ik nog nooit bezocht. Het Museum zelf heeft een unieke verzameling met een internationale reputatie.

We kozen er voor om met het openbaar vervoer te gaan. Het museum bevindt zich vlak aan de terminus van tramlijn 44. Deze tram is een beleving op zich. Je vertrekt vanuit het metro station Montgommery richting Tervuren in een belle eqoque tram. Je komt langs ambassades, parken en prachtige gebouwen en je doorklieft een stukje zoniënwoud. Tramlijn 44 mag zichzelf terecht uitroepen als mooiste tramlijn van Brussel.

tramlijn 44

Het museum is groot en herbegt vele schatten die de moeite waard zijn om ontdekt te worden. We hebben zeker niet alles gedaan. Best is een keuze te maken van de zalen die je het meest interesseren. Wij zelf kozen voor de zaal : talen en muziek, rituelen en ceremonies, en landschappen en biodiversiteit. Laat dit duidelijk zijn dat dit geen museum is dat je in 1 dag doet.

Naast de permanente tentoonstellingen zijn er ook tijdelijke tentoonstellingen. Nog tot 6 maart 22 kan je de tijdelijke tentoonstelling ‘Mensentuin – koloniale tentoonstellingen wereldwijd’ gaan bekijken. Deze tentoonstelling grijpt bij de keel en het is zo jammer dat ze maar tijdelijk is.

Mensen werden gebruikt als levende tentoonstellingsobjecten. Mensentuinen werden wereldwijd georganiseerd om personen uit alle werelddelen te tonen. Ze werden beschouwd als ‘inferieuren’ en iedereen vergaapte zich aan deze mensen. Ook in Tervuren, Antwerpen en Brussel werden congolese namaakdorpen gemaakt waar men de ‘andere’ kon bekijken en uit de beelden blijkt soms zelfs betasten. De laatste datum die ik vond dat er een mensentuin georganiseerd werd was 1958.

Niet alleen mensen uit Afrika werden tentoongesteld. Ook mensen uit Azië, Nieuw – Zeeland, Australië, Amerika … geen enkele bevolkingsgroep ontsnapte aan de kijklust.

Vele mensen die overgebracht werden stierven. Ze overleefde de tocht niet of stierven hier van ontbering of koude. De mensentuinen waren een toonbeeld van koloniale propaganda en nu een schandvlek in de Europese geschiedenis. De houding van bezoekers was vaak dubbel. Enerzijds een ‘gezonde’ nieuwsgierigheid en anderzijds een racistische blik op de mensen die tentoongesteld werden.

In het park van Tervuren werden 267 Congolesen tentoongesteld in 3 Afrikaanse dorpen. Zeven onder hen – Ekia, Gemba, Kitukwa, Mpeia, Zao, Samba en Mibange – overleefden de kille zomer niet en zijn begraven in Tervuren.

Na een tussenstop in Bistro Tempo deden we een wandeling in het prachtig domein. Onze eindhalte was de kerk van Tervuren. Buiten de kerk liggen de 7 graven. Een dame was net op dat moment bloemen op de graven aan het leggen. Een mooi gebaar.

Afbeelding

lichtjes in Gent

Het lichtfestival in Gent bijwonen en nog maar eens beseffen wat een wondermooie stad dit is.

Hieronder volgt een foto en video-verslag van mijn favorieten.

Afbeelding

Wandelen langs de mooiste street art van België

demerbroekwandeling

De demerbroekwandeling start aan de watermolen van Testelt. We waanden ons meteen in een klein mooi Frans dorpje. We volgden de rode wandeling van een kleine 9 kilometer. Deze wandeling is aangegeven met een rode driehoek maar wij kozen er voor om de knooppunten te volgen.

Op stap met onze viervoeter vertrokken we ons afvragend of het wel zo een goed idee was hem – gezien zijn leeftijd -mee te nemen op deze wandeling. Maar aan zijn enthousiasme te zien was het een goede keuze en hij genoot er net zo hard van als wij.

De wandeling komt door Zichem. Hier is Ernest Claes nooit ver weg. Hier en daar zie je teksten van hem en op het station van Zichem zit de Witte ondeugend te wezen.

Met een beetje fantasie waan je je echt in het buitenland. De losloopzone van de paarden deed me even denken dat ik in de Camargue was. Op het einde heuvelt de wandeling en de uitzichten die je dan hebt doen je België echt even vergeten.

Alvast 2 tips om deze wandeling nog leuker te maken :

  • Als je deze wandeling doet neem dan zeker een picknick mee. In Zichem kan je aan boord gaan van een authentieke handgemaakte platboot uit de 19de eeuw. Deze boot werd vroeger gebruikt om hooi voor de koninklijke paarden vanuit Zichem naar Brussel te brengen. Op het dek is een picknicktafel. Het is altijd even afwachten of deze picknickplaats nog vrij is. Maar we hadden geluk.Deze picknickplaats is een van de 5 demertrefplaatsen. Dit zijn unieke plaatsen waar je even tot rust kan komen. Alle plaatsen hebben iets te maken met het verleden van de Demer. Ik ben benieuwd naar de andere 4 en heb ze meteen op mijn ‘to do’ lijstje gezet.

  • Ga zeker op zoek naar de Vos op de gevel. Dit is indrukwekkend mooi. Op dat moment wist ik nog niet dat dit werk bekroond is als beste grafitti van België. De vos is een creatie van Tuzq. Dit werk is terug te vinden op de zijgevel van de feestzaal Concordia in Testelt. (Schuurweg 1, Scherpenheuvel Zichem)

klik op de foto’s om ze te vergroten

demerbroekwandeling
street art
Galerij

Wandelen door ‘klein Champagne’ in Limburg

Wandelen is ons ding. Lekker ontspannen samen de natuur in en ondertussen keuvelen over van alles en nog wat. Even een moment om terug te connecteren met elkaar en met de natuur. Smartphone op mute… even onbereikbaar zijn. Ik moet zeggen dat doet deugd.

We hebben al vele leuke wandelingen gedaan. Maar als er 1 wandeling is die ik kan aanbevelen is het deze. En het gekke is de wandeling heeft zelfs geen naam. Tijdens de wandeling doorkruis je het Haspengouwse landschap. Met momenten waande ik me echt in Frankrijk. Het verwonderde me dan ook niet toen ik later las dat deze streek ‘klein Champagne’ genoemd wordt.

Reeds in de 12de eeuw was er al sprake van wijnbouw. Momenteel zijn er in Borgloon verschillende wijndomeinen die kwalitatief een hoogstaand produkt afleveren. De beste wijn van het ‘noorden’ wordt gemaakt op de vruchtbare Haspengouwse hellingen.

Startplaats van deze wandeling is het centrum van Borgloon, vlakbij de kerk. Daar volgden we de borden met het oranje kruisje op.

De wandeling zelf is zo een 8,8 kilometer en goed voor ongeveer een 12 000 stappen. Voor mensen met een mobiele beperking is deze wandeling moeilijk te doen. En dat is jammer want ook zij hebben recht om van al dat moois te genieten. Maar het glooiend landschap laat zich ook in deze wandeling voelen.

Onderweg kom je ook langs de bijzondere doorkijkkerkje “Reading between the lines”. Dit kunstwerk uit metalen platen werd gebouwd in 2011. Je zal niet alleen zijn aan het doorkijkkerkje. Iedereen wil er foto’s van en wil er ook in… Maar het is dan ook zo mooi. Als je de wandeling verder zet kijk dan even achterom. Als je op de juiste plaats gaat staan kan je de kerktoren van Borgloon vangen in de kerktoren van het doorkijkkerkje.

Tijdens deze wandeling komt je eveneens langs het kunstwerk ‘Twijfelgrens’ van Fred Eerdekens. Je zal het woord enkel kunnen lezen als je het vanuit de juiste positie doet. Het is prachtig ingebed in het glooiende landschap. Koeien grazen rustig rond dit kunstwerk. Vlakbij staat een zitbank. Leuk om even uit te rusten, een gestolen appel te eten (want dat konden we niet laten) en stil te staan bij al dat moois.

We passeren ook nog een fruitautomaat met allerlei lekkers. Het bakje aardbeien en frambozen werd gretig verorberd.

Onderweg kwamen voorbij het kunstwerk “Landmark Romeinse villa”. Hier staan verschillende zitbanken die de vorm hebben van een Romeinse villa. De bedoeling van deze site is het belang van de archeologische waarde van de Romeinse kassei kenbaar te maken. De Romeinse kassei was de heirbaan die ooit Tongeren verbond met Tienen.

Na de wandeling uitblazen op een terras in de schaduw van de kerk van Borgloon. Indrukken laten inwerken en nagenieten.

Voor ons was dit een van de mooiste wandelingen in België die we tot hiertoe gedaan hebben.

Een aanrader voor iedereen die op zoek is naar een gevarieerde wandeling door een glooiend landschap dat met momenten echt Frans aandoet, afgewisseld met interessante kunstwerken en daarna nog even wil nagenieten in het centrum van Borgloon.

klik op de foto’s om ze te vergroten.

Afbeelding

Nationaal Park Hoge Kempen

nationaal park hoge kempen

Het nationaal Park Hoge Kempen in de provincie Limburg is meteen ook het enige Nationaal Park van België. 12 000 ha aan beschermde natuurpracht met meer dan voldoende aandacht voor recreatie. Wandelaars, fietsers, moutainbikers, ruiters … ze kunnen hier allemaal terecht.

Het Nationaal Park heeft 9 toegangspoorten. Dit zijn plaatsen langs het Nationaal Park met een aantal faciliteiten : infoborden, sanitaire voorzienigen, parkings , horeca enz.

Zelf kozen we voor de hoofdtoegangspoort TERHILLS. Vroeger bekend onder de naam Connecterra. Maar in 2021 is de naam gewijzigd naar TERHILLS. Het is moeilijk voor te stellen dat 26 jaar geleden de steenkoolmijn van Eisden hier nog op volle toeren draaide.

Stille getuigen zijn de schachtbokken, die je nu kan beklimmen zodat je een uniek uitzicht krijgt op de omgeving. Die schachtbokken grijpen me bij mijn keel. Mijnwerkers die werkten in gevaarlijke en ongezonde omstandigheden. Het doet me wat. De laatste mijnramp hier dateerde van 8 maart 1984 toen hier 7 mijnwerkers het leven lieten.

Na het stoppen van de mijnactiviteit kreeg de natuur terug vrij spel… en hoe mooi heeft ze dat gedaan. Terhills heeft 4 terrils waarvan er 3 toegankelijk zijn. Een terril is een kunstmatige berg nabij een mijn waar steenafval of niet gebruikte steenkool gedumpt werd. Vanop de terrils heb je een prachtig uitzicht.

Als je de toegangspoort van Terhills kiest kan je de ‘rare’ koepels van Ecotron Hasselt University niet missen. Ecotron bestaat uit 13 ecosyteemkamers waarin klimaatwijzigingen gesimuleerd worden om zo de impact om het milieu te bestuderen.

De wandelroutes zijn goed aangeduid. Zelf kozen we voor de wandeling van 9,5 km die ons langs de 3 terrils zou brengen. Het is even doorzetten. Het is stijgen en dalen. We trotseerden een stijgingspercentage van 19%. Maar je wordt dan ook beloond door een uitzicht dat echt de moeite is.

Als je niet graag alleen op stap gaat of je wil toch wat meer info dan kan je met een heuse ranger op pad gaan. Een Ranger kan je op een onderhoudende manier alles vertellen over het mijnverleden en het ontstaan van het park. Momenteel kan je tot eind september een ‘kompeltoer’ boeken. Je eindigt de toer dan met een bierdegustatie van het lokale bier ‘kompel’.

Kompel verwijst naar de 10 000-den mijnwerkers die hier ondergronds gegaan zijn. Kompel is een informeel woord voor mijnwerker. Kumpel is een duits en is een verkleinvorm van Kumpan (vriend, collega). In het limburgische dialect werdt dit Koempel. En zo komt het lokale bier ter ere van de mijnwerkers dus aan zijn naam ‘kompel- bier’.

Tijdens onze wandeling liepen we door een vakantieresort, een geslaagde samenwerking tussen Terhills en Center Parcs. Het is nog maar van voorjaar 2021 open. Leuke bungalows, mooi ingepland met oog voor privacy. Voor wie liever in een hotel verblijft kan terecht in het Terhills Hotel. Op een van de plassen huist het Terhills Cablepark waar je kan wakeboarden of waterskieën.

En als dat nog niet voldoende pluspunten zijn om hier leuke vakantie door te brengen : genoeg van de natuur dan loop je te voet naar Maasmechelen Village om wat outlet – shopping te doen.

Ik ga zeker nog een keertje terug komen naar ons Nationaal Park waar we terecht fier mogen op zijn.

  • nationaal park hoge kempen

Afbeelding

Suppen in de kempen

In voor een leuke sportieve namiddag ? dan ga je toch suppen met Kempen Sup.

Kempen Sup is actief in de regio Retie Dessel. Je kan met hen gaan suppen op het kanaal Dessel – Schoten of Bochteld – Herentals. Er worden verschillende sup formules aangeboden : toertochten, teambuilding, kinderfeestjes ,honden sup waar je viervoeter mee op de Sup gaat. En voor de durvers zelfs yoga -sup.

Zelf kozen we voor een initiatie. We gingen met Nathalie suppen op het Kempisch Kanaal Dessel – Schoten.

Bij de start kregen we een wetsuit om aan te trekken. Het weer was de laatste dagen niet al te schitterend dus die wetsuit zou ons voldoende warm moeten houden. Het water bleek 22° te zijn dus eigenlijk viel dat wel mee.

de wetsuits

Na wat basis info waren we startensklaar.

Je start op je knieën en moet dan rechtkomen. Dit is ook meteen het moeilijkste van suppen. Ik vond dit al een hele uitdaging. Tjonge, kan die plank wiebelen. De kunst is door te zetten bij het rechtstaan en niet te twijfelen. Na een paar keren in het water te vallen is het me dan toch gelukt .. met een beetje hulp moet ik eerlijk toegeven.

Van die plank vallen is 1 ding, er terug opgeraken is ook geen sinecure. Je ligt als een natte hond te ploeteren om terug op die plank te geraken. Redelijk vermoeiend.

Je wordt echt goed begeleid door Kempen sup. Nathalie geeft tips en tricks en moedigt je aan als het wat moeilijk wordt.

Suppen is zalig. En je kan het een heel jaar rond doen. Zelfs in de winter met aangepaste wetsuits.

Suppen met Kempen Sup is een aanrader. Het is de 2de keer dat we met hen gaan suppen en het was beide keren een leuke ervaring. Als extra krijg je nog wat leuke foto’s om na te genieten.

Na het suppen ….honger.

Gelukkig hadden we een picknick mand bij van Villa Tulsi en was onze favoriete picknickplaats in het Prinsenpark nog vrij.

favoriete picknickplaats in Prinsenpark

een dagje genoten.

Afbeelding

Ruik de bloemenweide van het Lam Gods

Gent

Toen ik het zag op Vlaanderen vakantieland was ik direct verkocht. Een leuk concept in Gent ? Dat wil ik zeker doen.

Gent is zowiezo een van mijn favoriete Vlaamse steden. En ik ben niet alleen . Volgens National Geographic staat Gent in de top 3 van de meest authentieke bestemmingen ter wereld. En Lonely Planet plaatst Gent in hun lijstje van ’10 steden die je zeker moet gezien hebben’.

De ‘seven senses tour‘ is een leuke en vooral zintuigelijke wandeling met als centraal thema het Lam Gods. Je ontdekt Gent door de ogen van Jan Van Eyck. Je ruikt, proeft, ziet en hoort zoals het was toen het lam Gods geschilderd werd.

Je hoort de 8 engelen van het Lam Gods die een polyfoon stuk zingen. Je hoort het orgel. Je proeft bier gemaakt met kruiden die op het schilderij voorkomen, eet koekjes uit die tijd. En je ruikt de bloemenweide van het lam Gods. En ja , je ruikt zelfs God.

Ondertussen geniet je van deze mooie stad, de leuke pleintjes en de street art die ook vaak een verwijzing is naar het lam gods.

Je wordt opgewacht door enthousiaste gidsen die hun verhaal doen. Een boeiende en leerrijke ervaring was het.

  • Wist ik veel hoe de Vlaamse polyfonie de muziekgeschiedenis veranderde.
  • Dat er niet minder dan 75 bloemen, planten en bomen op het Lam Gods geschilderd zijn. Laat staan dat ik een idee had hoe dit zou ruiken.
  • Dat er 8 zingende engelen zijn, een symboliek voor ‘oneindigheid’. Een omgekeerde 8 is immers het symbool van oneindig.
  • Dat er een brug in Gent was die gemaakt was door Gustave Eiffel.
  • Dat Eva geen appel vasthoudt maar een citrus vrucht , symboliek voor de ‘bittere’ zondeval
  • Dat als je een tekening , een krabbel , een schilderij vindt op een rommelmarkt ondertekend met ‘Als ick kan’ je dat beter onmiddellijk koopt. Jan Van Eyck signeerde zijn werk hiermee.

De wandeling wordt gecombineerd met een boottocht zodat je Gent ook vanuit een andere invalshoek kan ontdekken.

De Seven Senses Tour is een leuke ervaring en een aanrader. Maar toch een beetje jammer dat de bezichting van het Lam Gods zelf niet inbegrepen is in deze tour.

En hoewel het lam Gods een echt meesterwerk is was ik toch ook ontzettend gecharmeerd door de graffitti van zij die in de anonimiteit blijven maar die er in slaagden het leukste straatje van Gent te maken. In het Weregarestraatje kan je geen lelijke foto maken… helemaal insta proof is het.

En als je wil smullen als van Eyck vergeet dan zeker niet het gratis kookboek ‘Smakeleyck’ mee te nemen.

Afbeelding

Een groot woud aan de Nete

Grote Netewoud

Langs de Grote Nete liggen prachtige natuurgebieden. Het is de ambitie van Natuurpunt en het Agentschap voor Natuur en Bos om al die verschillende natuurgebieden met elkaar te verbinden en zo een groot woud tot stand te brengen in de Kempen.

Dank zij de inzet van vrijwilligers is de oppervlakte van het Grote Netewoud momenteel 340 ha. Maar de ambitie is groot en men wil het uitbreiden tot 2 500 ha.

Het grote Netewoud strekt zich momenteel uit over grondgebied Mol, Geel , Balen en Meerhout.

In Meerhout baat natuurpunt het bezoekerscentrum uit, gelegen aan een historische Watermolen. En daar trokken we naar toe om onze wandeling te starten.

De site van de historische watermolen bekoorde direct zodat we onmiddellijk in de juiste mood waren om er van te genieten.

Het was niet de bedoeling onze picknick al zo vroeg op te eten maar het was er zo mooi dat we besloten er even te blijven hangen alvorens onze wandeling te starten.

Het grote Netewoud bundelt dus een aantal prachtige natuurgebieden.

Wij kozen er voor om te gaan wandelen in het gebied Bels Broek en Heide.

Als je interesse hebt om te wandelen kan je de wandelgids downloaden . De verschillende natuurgebieden, elk met hun eigenheid, worden voorgesteld. Er is voor iedereen wat. Je kan kiezen uit langere wandelingen maar er zijn ook een paar kortere wandelingen die gemakkelijk met kinderen te doen zijn. Die zullen trouwens het totterpad heel leuk vinden of het picknick eiland waar een grote beverburcht staat. Je kan er leuke kinderfeestjes geven. Er zijn verschillende formules waarbij het totterpad centraal staat.

Ik heb genoten van de wandeling en laat de foto’s voor zich spreken. Het was mijn eerste wandeling in het Grote Netewoud maar ik denk dat de andere voorgestelde wandelingen uit de brochure wel zullen volgen.

Afbeelding

natuur app : Obsidentify

Dit keer trokken we naar Mariekerke om de verenwandeling te doen. We vertrokken aan het mooie kerkje gelegen aan de Schelde. Om ons 2de knooppunt te vinden moesten we al direct de veerboot nemen.

We stapten 11 kilometers en hadden vaak zicht op de Schelde, die mij een beetje deed denken aan de Loire. Hoe mooi is die stroom als die zijn zin mag doen. Gewoon kronkelen en stromen door het groen, zonder ingekapseld te worden door betonnen wanden.

De jaagpadjes waar we op wandelen zijn ook ideaal om te fietsen en dat staat zeker ook nog op onze planning. Alhoewel ik eerlijk moet toegeven dat wandelen mijn voorkeur heeft. Zeker nu we de app Obsidentify gebruiken.

Op 12 mei lanceerde natuurpunt de vernieuwde app ‘Obsidentify’. De app herkent ruim 22000 dieren en planten. Obsidentify is gekoppeld aan de grootste natuurdatabank van België. Je waarnemingen komen in deze databank. Met deze data kunnen natuurbeschermers en onderzoekers aan de slag. Hoe meer waarnemingen hoe meer badges je krijgt en je kan ook nog deelnemen aan challenges. Challenges zijn mini-onderzoekjes waar je probeert een bepaalde plant of dier te spotten. Op deze manier kan het voorkomen van deze soort in kaart gebracht worden.

We gebruikten deze app dus voor de eerste keer op deze wandeling. En dus nu weten we voortaan hoe smeerwortel er uit zien en hoe mooi een witte dovenetel kan bloeien. Het fluitenkruid stond prachtig in bloei.. het blijft een van mijn favorieten.

Na de wandeling beloonden we ons zelf met een bakje kibbeling met een flinke portie tartaarsaus. Overheerlijk. Je kan Mariekerke toch niet verlaten zonder vis geproefd te hebben.

Een mooie wandeling, een leuke app en een lekkere afsluiter… meer moet dat niet zijn.